Sarcopene obesitas

Deze week volgde ik een lezing met de nieuwste inzichten over sarcopene obesitas. Deze term is een samen voegsel van sarcopenie en obesitas. Het is een letterlijk levensgevaarlijke combinatie. En helaas komt deze combinatie vaker voor dan je denkt en ook soms zonder dat je het weet. Hoe het precies werkt, lees je hieronder.

Bij verdenking van sarcopene obesitas (SO) wordt er eerst een handknijpkrachttest of de zogenaamde chairstandtest gedaan. Bij dit laatste wordt er gekeken hoeveel keer je uit een stoel op kan staan in een bepaalde tijd. Vervolgens wordt de lichaamssamenstelling gemeten. In officiële onderzoeken wordt dit gedaan met een DEXA scan of impedantiemeting, waarbij je het vetpercentage van het lichaam meet, maar ook bijvoorbeeld vocht- en spiermassa. Bij een te hoog vetpercentage, weinig spierkracht en weinig spiermassa spreek je dan van SO. Iedereen die ouder wordt, heeft na zijn 50e jaar een afname van het spierweefsel met gemiddeld1% per jaar. Dit percentage loopt op bij het ouder worden. En natuurlijk ook bij te weinig beweging. Bij obesitas is er meer verlies van spiermassa. Dan zet het spierverlies zich soms al in vanaf het 30e levensjaar. Dit is aan de buitenkant van het lichaam niet te zien. Als je SO hebt, is de kans op overlijden groter. Ook is er bij een onderliggende ziekte, zoals kanker, een slechtere overlevingskans. Er is een soort drempel waarbij je dan opeens zelf merkt dat de spiermassa afneemt. Dan wordt het opeens moeilijk om uit de stoel op te staan, een stukje zelfstandig te lopen of je aan te kleden zonder tussendoor je rust te nemen. De kans op vallen neemt toe. Als je SO hebt en je wilt gewicht verliezen door minder kcal te eten, kan dit averechts werken. Je moet immers niet nog meer spiermassa verliezen. Vaak ben je zelf te streng bezig en eet je te weinig eiwitten. Of je hebt te weinig energie in de voeding waardoor je de gegeten eiwitten gaat gebruiken als brandstof in plaats van als bouwstof. Dit werkt dan in jouw nadeel. Een lichte koolhydraatbeperking werkt vaak beter. Wel is er dan 1,2 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht nodig. We rekenen dan terug naar een BMI van 30 kg/m2, zodat je de nieren niet belast. Nog even een uitleg over de BMI. Je hebt obesitas bij een BMI van 30 kg/m2 of hoger. Je rekent het uit door je gewicht in kilogrammen te delen door je lichaamslengte in meters2.. Bijvoorbeeld bij 95 kilo en 1.74 m lichaamslengte is de BMI 95 : (1.74)2. Dit is 31,9 kg/m2. Dan heb je dus SO als je naast de obesitas ook minder handknijpkracht hebt of slecht scoort bij de chairstandtest. SO is met genoemde eiwitrijke voeding en lichaamsbeweging te herstellen. Hierbij is dan vooral krachttraining nodig. De bij SO vaak aanwezige ontstekingsreacties en hormonale stoornissen worden zo ook verbeterd. Een lichte koolhydraatbeperking is voor de rest van je leven goed vol te houden. Daarbij is voldoende bewegen een must om gezond oud te worden… Wil je meer weten?  Neem dan contact met ons op!